Ile wynosi okres wypowiedzenia umowy o pracę i kiedy się kończy?

Okres wypowiedzenia umowy na czas nieokreślony i określony wynosi 2 tygodnie przy stażu u pracodawcy krótszym niż 6 miesięcy, 1 miesiąc od 6 miesięcy i 3 miesiące od 3 lat (art. 36 KP). Tygodniowe okresy kończą się w sobotę, miesięczne – ostatniego dnia miesiąca.

Krótka odpowiedź: długość okresu wypowiedzenia umowy o pracę zawartej na czas nieokreślony albo na czas określony zależy od tego, jak długo pracownik był zatrudniony u danego pracodawcy. Zgodnie z art. 36 § 1 Kodeksu pracy wynosi on 2 tygodnie, jeżeli pracownik był zatrudniony krócej niż 6 miesięcy, 1 miesiąc, jeżeli był zatrudniony co najmniej 6 miesięcy, oraz 3 miesiące, jeżeli był zatrudniony co najmniej 3 lata. Te same okresy obowiązują pracodawcę i pracownika. Okres liczony w tygodniach kończy się w sobotę, a okres liczony w miesiącach – ostatniego dnia miesiąca (art. 30 § 2[1] KP).

Jak długi jest okres wypowiedzenia?

Dla umów na czas nieokreślony i na czas określony Kodeks pracy przewiduje jedną skalę (art. 36 § 1 KP):

| Staż u danego pracodawcy | Okres wypowiedzenia | |---|---| | krócej niż 6 miesięcy | 2 tygodnie | | co najmniej 6 miesięcy | 1 miesiąc | | co najmniej 3 lata | 3 miesiące |

Liczy się okres zatrudnienia u tego pracodawcy, a nie cały staż pracy w życiu. Wlicza się jednak zatrudnienie u poprzedniego pracodawcy, jeżeli zakład pracy przeszedł na nowego pracodawcę (art. 23[1] KP) albo jeżeli nowy pracodawca jest z mocy przepisów następcą prawnym poprzedniego (art. 36 § 1[1] KP).

Dla umowy na okres próbny obowiązują krótsze okresy (art. 34 KP): 3 dni robocze, jeżeli okres próbny nie przekracza 2 tygodni, 1 tydzień, jeżeli jest dłuższy niż 2 tygodnie, oraz 2 tygodnie, jeżeli wynosi 3 miesiące.

Pracownik na stanowisku związanym z odpowiedzialnością materialną za powierzone mienie może mieć w umowie zapisany dłuższy okres: 1 miesiąc zamiast 2 tygodni i 3 miesiące zamiast 1 miesiąca (art. 36 § 5 KP).

Kiedy okres wypowiedzenia się kończy?

To najczęstsze źródło pomyłek. Okres wypowiedzenia obejmujący tydzień lub jego wielokrotność kończy się w sobotę, a okres obejmujący miesiąc lub jego wielokrotność – w ostatnim dniu miesiąca (art. 30 § 2[1] KP). W praktyce oznacza to, że okres miesięczny zaczyna biec od pierwszego dnia następnego miesiąca. Jeżeli wypowiedzenie z miesięcznym okresem zostanie doręczone 10 marca, umowa rozwiąże się 30 kwietnia, a nie 10 kwietnia.

Tak samo przy okresie dwutygodniowym: niezależnie od dnia tygodnia, w którym doręczono wypowiedzenie, okres musi zakończyć się w sobotę, więc umowa trwa do soboty, w której upływają pełne dwa tygodnie.

Ważny jest dzień, w którym druga strona otrzymała wypowiedzenie albo mogła się z nim zapoznać, a nie dzień napisania pisma. Wypowiedzenie powinno być złożone na piśmie (art. 30 § 3 KP).

Czy można skrócić okres wypowiedzenia?

Tak, w kilku sytuacjach:

  • Porozumienie stron. Po złożeniu wypowiedzenia strony mogą uzgodnić wcześniejszy termin rozwiązania umowy; nie zmienia to trybu rozwiązania – nadal jest to wypowiedzenie (art. 36 § 6 KP).
  • Upadłość, likwidacja lub przyczyny niedotyczące pracowników. Pracodawca może skrócić trzymiesięczny okres wypowiedzenia najwyżej do 1 miesiąca. Za pozostałą część okresu pracownik dostaje odszkodowanie w wysokości wynagrodzenia (art. 36[1] § 1 KP).
  • Zwolnienie z obowiązku pracy. Pracodawca może zwolnić pracownika ze świadczenia pracy do końca okresu wypowiedzenia. Umowa trwa wtedy dalej, a pracownik zachowuje prawo do wynagrodzenia (art. 36[2] KP).

Sama strona nie może jednostronnie skrócić okresu wypowiedzenia. Zamiast wypowiedzenia możliwe jest też rozwiązanie umowy na mocy porozumienia stron z dowolnie ustaloną datą (art. 30 § 1 pkt 1 KP).

Prawa pracownika w okresie wypowiedzenia

Jeżeli wypowiedzenie złożył pracodawca, a okres wypowiedzenia wynosi co najmniej dwa tygodnie, pracownikowi przysługuje płatne zwolnienie na poszukiwanie pracy: 2 dni robocze przy okresie dwutygodniowym i miesięcznym oraz 3 dni robocze przy okresie trzymiesięcznym, także gdy został skrócony na podstawie art. 36[1] (art. 37 KP).

W oświadczeniu o wypowiedzeniu umowy na czas nieokreślony lub określony pracodawca musi wskazać przyczynę (art. 30 § 4 KP) i pouczyć pracownika o prawie odwołania do sądu pracy (art. 30 § 5 KP). Jeżeli pracownika reprezentuje zakładowa organizacja związkowa, pracodawca musi ją najpierw zawiadomić o zamiarze wypowiedzenia (art. 38 KP).

Pracodawca nie może wypowiedzieć umowy w czasie urlopu pracownika ani w czasie innej usprawiedliwionej nieobecności, jeżeli nie upłynął jeszcze okres uprawniający do rozwiązania umowy bez wypowiedzenia (art. 41 KP).

Termin na odwołanie do sądu pracy

Odwołanie od wypowiedzenia wnosi się do sądu pracy w ciągu 21 dni od dnia doręczenia pisma wypowiadającego umowę (art. 264 § 1 KP). Jeżeli pracownik bez swojej winy nie zdążył, może wnieść o przywrócenie terminu w ciągu 7 dni od ustania przyczyny uchybienia (art. 265 KP). Tego terminu nie warto zostawiać na ostatnią chwilę.

Przykład

Pani Anna pracuje w firmie od 2 lat i 4 miesięcy na umowie na czas nieokreślony. Pracodawca doręcza jej wypowiedzenie 14 maja. Ma co najmniej 6 miesięcy, ale mniej niż 3 lata stażu u tego pracodawcy, więc okres wypowiedzenia wynosi 1 miesiąc. Okres zaczyna biec 1 czerwca i kończy się 30 czerwca. W tym czasie pani Anna może wykorzystać 2 płatne dni na poszukiwanie pracy. Jeżeli uważa, że przyczyna wypowiedzenia jest nieprawdziwa, ma 21 dni od 14 maja na złożenie odwołania do sądu pracy.

Co zrobić i kiedy iść do prawnika

Sprawdź w umowie jej rodzaj i datę rozpoczęcia pracy, policz staż u tego pracodawcy i ustal, kiedy wypowiedzenie zostało doręczone. Zachowaj kopię pisma i dowód doręczenia. Bezpłatnych porad udziela Państwowa Inspekcja Pracy. Do adwokata lub radcy prawnego warto się zwrócić, jeżeli przyczyna wypowiedzenia jest ogólnikowa lub nieprawdziwa, jesteś w ciąży, w wieku przedemerytalnym lub działasz w związku zawodowym, albo jeżeli pracodawca chce skrócić okres wypowiedzenia bez Twojej zgody.

Polska